Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014

Ντεμέκ γαλλικά τοστ.

Αυγόφετες μου έφτιαχναν και η μαμά μου και οι γιαγιάδες μου. Και φυσικά στη συνέχεια τις βουτούσα σε ζαχαρίτσα ή μαρμελάδα (σπιτική φράουλα κατά προτίμηση) και γινόταν ο χαμός.

Εύκολο και πεντανόστιμο πρωινό, το οποίο γίνεται και απογευματινό άμα λάχει. Τη συνταγή την πήρα και την πήγα ένα επίπεδο παρακάτω. French toast τα λένε, δηλαδή φέτες ψωμιού βουτηγμένες στο αυγό και τηγανισμένες σε λαδάκι ή βουτυράκι.

Αυτή που φτιάχνω εγώ έχει την αγαπημένη μου λιχουδιά, MERENDA!

Για δύο τοστάκια χρειάζεστε:

1 αυγουλάκι και λίγο γάλα χτυπημένα
4 φέτες ψωμί του τοστ
Merenda ή όποια άλλη γέμιση θέλετε (γίνονται και αλμυρά επίσης)
Λίγο βούτυρο για το τηγάνι

Η διαδικασία είναι απλή: Αλείφουμε την πραλίνα στις φετούλες μας, τις ενώνουμε σαν τοστ, τις κάνουμε μπλουμ στο αυγουλάκι και τις τηγανίζουμε μέχρι να ροδίσουν.

Παρακάτω η διαδικασία οπτικοποιημένη. Οι φωτογραφίες δεν είναι καλής ποιότητας, αλλά πιστεύω πως την κάνουν τη δουλειά τους.





Ελλάδα: ομορφιά και πολιτισμός.

   Δεν ξέρω αν η Ελλάδα είναι η πιο όμορφη χώρα στον κόσμο, αυτό που διαπιστώνω κάθε φορά που πάω στην παραλία, είναι ότι κάνουμε -οι περισσότεροι- τα πάντα για να μην είναι ούτε η πιο όμορφη και κυρίως ούτε η πιο καθαρή.

   Καλαμάκια πλαστικά φυτεμένα στην άμμο, χάρτινα και πλαστικά ποτήρια πεταμένα τριγύρω, κάθε λογής μπουκάλια αραδιασμένα, αποτσίγαρα, πάνες, μπερδεμένες πετονιές με αγκίστρια και ό,τι άλλο βάλει ο νους σας. 

    Δεν ξέρω τί πρέπει να κάνουμε για ν' αντιδράσουμε σ' αυτό το χάλι. Εγώ ήδη άρχισα να κάνω παρατηρήσεις με "τσαμπουκά", γιατί δεν πάει άλλο. Το επόμενο βήμα είναι να ρίξω καμμιά "παταριά" και, αντί για μπάνιο, να βρεθώ στο πλησιέστερο Α.Τ. Αλλά, αν είναι να διορθωθεί η κατάσταση, αξίζει τον κόπο.


Εσείς, τί προτείνετε;

Τρίτη 29 Ιουλίου 2014

Cupcakes σοκολάτας με γέμιση τυρί κρέμα

Είμαι λάτρης των cupcakes. Αμερικανιές ή όχι, τα αγαπώ! Ουσιαστικά είναι ένα απλό cake που χωρίζεται σε μικρά φορμάκια και συνήθως στολίζεται με διάφορα toppings, ώστε να αποκτήσει αυτήν την γλυκύτατη -και ρομαντική κατ'εμέ- εμφάνιση.

Τα cupcakes επίσης τα προτιμώ ως κέρασμα σε γιορτή ή γενέθλια, μιας και δε μπαίνεις στη διαδικασία να κόψεις τούρτα ή να καθαρίζεις τα πιάτα από υπολείμματα.

Σήμερα θα μοιραστώ μαζί σας μία από τις αγαπημένες μου συνταγές, την οποία έφτιαξα στα 30ά γενέθλια του καλού μου κι έγινε ανάρπαστη!

Υλικά για 20 cupcakes:

  • 1 κουτί τυρί κρέμα
  • 1 αυγό ελαφρά χτυπημένο
  • 1/3 κούπας ζάχαρη
  • 1 πρέζα αλάτι
  • 1 κουτί σταγόνες σοκολάτας (εγώ χρησιμοποίησα γάλακτος)
_____________________________________________________

  • 1 κούπα ζάχαρη
  • 1 1/2 κούπα αλεύρι
  • 1/4 κούπας ζάχαρη
  • 1 κ.γ. μαγειρική σόδα
  • 1/2 κ.γ. αλάτι
  • 1 κούπα νερό
  • 1/2 κούπα λάδι (εγώ έβαλα ηλιέλαιο)
  • 1 κ.γ. ξύδι
  • 1 κ.γ. βανίλια (2 βανίλιες είναι αρκετές)

Εκτέλεση:
Σε ένα μπόλ ανακατέψτε τα 4 πρώτα υλικά. Προσθέστε και τις σταγόνες σοκολάτας και αφήστε στην άκρη. Έτοιμο το πρώτο μείγμα. Το ονομάζω μείγμα τυριού.
Σε άλλο σκεύος ανακατέψτε τα υπόλοιπα υλικά μέχρι να γίνει ομοιόμορφο το μείγμα. Έτοιμο και το δεύτερο. Το ονομάζω μείγμα cake.

(Κανονικά τα cupcakes ψήνονται μέσα σε χάρτινες θήκες, τις οποίες βάζουμε ΠΑΝΤΑ σε μεταλλική φόρμα για να μην ξεχυλίσει η ζύμη καθώς ψήνεται και να διατηρηθεί το σχήμα τους. Ωστόσο, εγώ προτιμώ να τα βάζω κατευθείαν σε βουτυρωμένη-αλευρωμένη μεταλλική φόρμα και να τα βάζω στις χάρτινες θήκες την ώρα που τα σερβίρω, ώστε να μη χρειάζεται να ξεκολλάει το χαρτάκι από το cake εκείνη τη στιγμή. Εσείς κάντε τα όπως σας αρέσουν καλύτερα.)

Τώρα έχουμε δύο επιλογές ανάλογα αν θέλουμε να στολίσουμε τα cupcake ή όχι.

Αν θέλουμε να τα στολίσουμε: γεμίζουμε με το μείγμα του cake κάθε φορμάκι μέχρι το 1/3 του. Στη συνέχεια προσθέτουμε λίγο μείγμα τυριού μέχρι να φτάσει στο 1/2. Τέλος, ρίχνουμε άλλη μία κουταλιά από το μείγμα του cake. Αυτό το κάνουμε για να είναι πιο σταθερή η κορυφή του cupcake και να στολίσουμε χωρίς να φοβόμαστε μήπως θα διαλυθεί.

Αν δεν θέλουμε να τα στολίσουμε: γεμίζουμε απλά με το μείγμα του cake μέχρι τη μέση και ρίχνουμε μια κουταλιά από το μείγμα τυριού από πάνω. Το αποτέλεσμα γευστικά θα είναι το ίδιο.
Προσοχή! Ποτέ δεν γεμίζετε μέχρι πάνω τις θήκες γιατί θα φουσκώσει και θα ξεχυλίσει.

Ψήνουμε στους 175oC για 20-25 λεπτά. Αφήνουμε για 10 λεπτά εκτός φούρνου μέχρι να κρυώσουν λίγο, ώστε να ξεκολλήσουν πιο εύκολα από τη φόρμα.

Παρακάτω είναι μία διακόσμηση που έκανα σε Halloween party. Spooky! Χρησιμοποίησα τριμμένη ινδική καρύδα (εγώ το λέω ινδοκάρυδο) στη διακόσμηση και έδεσε πάρα πολύ ωραία με τη γεύση του cake. Περιμένω να δω και τα δικά σας, με ή χωρίς toppings! 




Graveyard decoration - διακόσμηση Νεκροταφείο


Δευτέρα 28 Ιουλίου 2014

Ερέτρια

Μια μονοήμερη εκδρομή σε εναν πολύ όμορφο τόπο. Μόλις 2 ώρες από την Αθήνα, οδικώς μέσω Χαλκίδας ή με καραβάκι από τον Ωρωπό απευθείας απέναντι.
Ωραία θάλασσα ιδανική για παιδιά, αλλά και μεγάλους. Στην παραλία οι ξαπλώστρες είναι δωρεάν, αν και υποχρεώνεσαι να παραγγείλεις, και κυριολεκτικά πάνω στο κύμα. Καλοδιατηρημένοι χώροι με άφθονο γκαζόν για γεμάτες παιχνίδι ώρες και δέντρα που παρέχουν την απαραίτητη σκιά για έναν μεσημεριανό υπνάκο.
Το φαγητό χορταστικό και σε καλές τιμές σε ένα ταβερνάκι που δε θυμάμαι πως το λένε..αλλά θα το βρω!*

Για τους πιο ψαγμένους υπάρχει το αρχαιολογικό μουσείο. Για τους πονεμένους υπάρχουν τα Λουτρά.
Αξίζει να την επισκεφτούν όλοι οι Αθηναίοι, αν θέλουν να γλιτώσουν μια Κυριακή απείρου μποτιλιαρίσματος στην παραλιακή..

*Το ταβερνάκι λέγεται Primavera.


Η θέα μας από την παραλία.

Σκόρδο, το μυρωδάτο.

Καλημέρα φίλοι μου.
Σήμερα θα φτιάξουμε πολτό σκόρδου για πολλούς λόγους.
  1. Έχεις έτοιμο σκόρδο, όταν το χρειάζεσαι.
  2. Δεν έχει την ενοχλητική μυρωδιά του σκόρδου.
  3. Επωφελείσαι από τα ωφέλιμα συστατικά του σκόρδου.
  4. Δεν χαλάνε τα σκόρδα κρεμασμένα στην αρμαθιά. ( το έχω πάθει).
  5. Δεν πιάνει χώρο.
  6. Γίνεται γρήγορα.
  7. Δίνει νοστιμιά στα φαγητά. 
  8. Δεν μυρίζουν τα χέρια.
Σας έπεισα; Λοιπόν, συνταγή Δρίσκα.

4 κεφάλια σκόρδου
1 κουταλάκι αλάτι
3-4 κ. σ. ελαιόλαδο.

Βράζουμε νερό και μόλις πάρει βράση ρίχνουμε τα σκόρδα (σε σκελίδες καλύτερα) και τα βράζουμε για 5-6 λεπτά. Αφήνουμε παγώνουν, τα καθαρίζουμε και τα πολτοποιούμε στο μούλτι προσθέτοντας το λάδι και το αλάτι. Το αποθηκεύουμε σε αποστειρωμένο βάζο σκεπάζοντας με ελαιόλαδο. Εγώ το κρατάω στο ψυγείο. Φτιάξτε το και θα με θυμηθείτε. 


Σάββατο 26 Ιουλίου 2014

Πού είναι το παλτό μου, μαμά;

Κάθε φορά που πάω στο χωριό μου, τα ίδια παθαίνω. Λες και δεν ξέρω τί θα πει υψόμετρο.
Κόντεψε να βελάξει το προβατίσιο σουβλάκι απ' το κροτάλισμα των δοντιών μου. Το οποίο κροτάλισμα δεν οφειλόταν στην πείνα μου ούτε στην δεδομένη νοστιμιά του ντόπιου κρέατος, αλλά στο κρύο.
Άνοιξα τη βαλίτσα μου, το πιο χειμωνιάτικο ρούχο ήταν το τζιν παντελόνι και ένα σάλι για τη δροσούλα. Ωιμέ! Tο παλτό μου έπρεπε να πάρω. Ποια δροσούλα! Μόλις έπεφτε ο ήλιος, έκανε τόσο κρύο, που απορώ γιατί ο κόσμος πάει θάλασσα να βρει δροσιά, και δεν παίρνει τα όρη, τ' άγρια βουνά.
Τέλος πάντων!  Κατά τ' άλλα, μας άνοιξε η όρεξη περισσότερο - όχι πως μας λείπει και ποτέ- και απολαύσαμε τα θεϊκά παϊδάκια, τα χωριάτικα λουκάνικα και τα πεντανόστιμα προβατίσια σουβλάκια, πήραμε και μερικά γιδοπρόβατα από τα ντόπια κρεοπωλεία μαζί μας και επιστρέψαμε στη βάση μας.

Παρασκευή 18 Ιουλίου 2014

Περί κλοπής γνωμικών και ρητών.

Καθώς πλοηγώ στο διαδίκτυο, σε διάφορες ιστοσελίδες και μπλογκς, παρατηρώ πως πολλοί και πολλές χρησιμοποιούν λόγια άλλων - κυρίως πνευματικών ανθρώπων - σαν να είναι δικά τους. Κάποιες φορές δέχονται και συγχαρητήρια για τις κλεμμένες σκέψεις και "ποιούν την νήσσαν". Ενδεικτικά διάβασα σχόλιο γυναίκας που έλεγε: "Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων. Αυτοί που τα έχουν καλά με όλους και αυτοί που έχουν προσωπικότητα", σαν να ήταν δική της σκέψη. Δεν θυμάμαι ποιός το είπε πρώτος/η, αλλά προσωπικά το διάβασα άπειρες φορές. Κάποιος όμως φαίνεται δεν το είχε διαβάσει και ανταπάντησε στο σχόλιο σε άπταιστα γκρικλις: "Καλά Λίτσα!!! Δεν το περίμενα αυτό, και ειδικά από γυναίκα. Εύγε"!
Με ποιόν να γελάσω, με την "έξυπνη" ή με τον σεξιστή;
Λοιπόν επειδή αυτό, αν δεν κάνω λάθος, είναι κλοπή πνευματικής περιουσίας, οφείλουμε ν' αναφέρουμε το όνομα του ανθρώπου στον οποίον ανήκει η σκέψη ή τον τίτλο του βιβλίου που το διαβάσαμε